Wydarzenia     Adresy wspólnot    

MODLITWA KIELICHA

Ojcze, do Ciebie wznoszę całe
moje istnienie, kielich mojej
pustki. Przyjmij o Panie tę
moją pustkę i wypełnij ją
sobą: Twoim światłem -
Twoją miłością, Twoim
życiem. Spraw, niech
te cenne dary pro-
mieniują ze mnie
i przelewają
kielich mego
serca w
serca
tych
wszy-
stkich, z
którymi dzi-
siaj spotkam się,
ukazując im piękno Two-
jej radości; pełnię i pogodę
Twojego pokoju, którego nic
n i e    m o ż e    z n i s z c z y ć

H Y M N    D O    K R W I    C H R Y S T U S A
M O D L I T W A    U Ł O Ż O N A    P R Z E Z    Ś W.    M A R I Ę    D E    M A T T I A S

KANTYK „WSZYSTKIE NARODY”

Ten psalm, który nazywamy „Hymnem Krwi Chrystusa” należy do „tradycji” zgromadzenia. Jego powstanie datowane jest od 1856 r. wg Jana Merliniego, do 1863 wg listów Marii De Mattias i jej pierwszych uczennic.
W liście z 1861 roku Jan Merlini pisząc do Marii De Mattias bardzo wyraźnie odnosi się do Hymnu. Znajdujemy tutaj tytuł „Wszystkie narody” i dynamikę, struktury włączonej do modlitw właściwych zgromadzeniu. To, co dzisiaj nazywamy Hymnem, Maria De Mattias i Jan Merlini nazywali Kantykiem.
Hymn i Kantyk od strony filologicznej mają pokrewne znaczenia: kompozycja, w której przenikają się muzyka i słowa.
Kantyk „Wszystkie narody” jest syntezą centralnych treści naszej wiary: wcielenia, odkupienia i ukazuje rolę Maryi w tych tajemnicach zbawczych. W szczególny sposób wyraża tajemnicę odkupienia poprzez wierne powtarzanie wersetów o cierpieniu Syna Bożego. W to cierpienie wpisuje się również życie św. Marii De Mattias.
Można powiedzieć, że Kantyk wyprzedza epokę. Jest napisany w duchu posoborowym, ponieważ modlitwa, kontemplacja tajemnicy wiary i duchowości krwi Chrystusa są wyrażone, oparte na podstawach biblijnych, w duchu Pawłowym.
Ukazuje jedność życia w MIŁOŚCI. Kontemplacja Krwi Chrystusa staje się misją, a misja kontemplacją.



Wszystkie narody klaszczcie w dłonie i wykrzykujcie Bogu głosem
radosnym, albowiem Pan Najwyższy, objawił nam miłosierdzie
swoje. Nie oszczędził On bowiem Syna swego, lecz Go wydał
za wszystkich nas, byśmy się zbawili i oczyścili z grzechów
naszych Krwią Jego. Abyśmy się Krwią Jego usprawiedliwili
i wybawili od gniewu Jego, abyśmy którzy od Niego oddzieleni
byliśmy, znów się zjednoczyli przez Krew Syna Jego. Panie,
Boże mój, cóż Ci oddam za wszystko, coś mi dał, kielich
zbawienia wezmę i mocy Krwi Twojej wzywać będę.
Śpiewajcie Jezusowi wszyscy Święci Jego, śpiewajcie
i wyznawajcie świętość Jego, albowiem
On nas umiłował i obmył we Krwi
swojej. Został wspomożycielem
i zbawicielem naszym.
Na wieki bądź
sławiona
Krwi
Jezusowa,
albowiem uczyniłaś nam
te cuda. Bądź pochwalony Jezu
na wieki i niech się napełni niebo
i ziemia Chwałą Krwi Jego. Jezusowi, Synowi
Bożemu, który nas Krwią swoją odkupił, pójdźcie, pokłońmy się.